پيغمبران وامّتهاى ايشان وقبول نكردند ، لازم است بر من كه رفع نمايم آن را از امّت تو ، پس خدا گفت لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها لَها ما كَسَبَتْ وَعَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ « 1 » يعنى : « خدا تكليف نمىنمايد نفسي را مگر آنچه طاقت داشته باشد وبر أو آسان باشد ، از براي اوست هرچه كسب كرده است از نيكى وبر اوست ضرر آنچه اكتساب نموده است از بدى » . پس حق تعالى الهام نمود پيغمبر خود را كه گفت : رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا « اى پروردگار ما ! مؤاخذه مكن ما را اگر فراموش كنيم يا خطا كنيم » . حق تعالى گفت : عطا كردم اين را به تو براي كرامت تو اى محمد ، بدرستى كه امّتهاى گذشته اگر فراموش مىكردند امرى را كه به ياد ايشان آورده بودند بر ايشان مىگشودم درهاى عذاب خود را ، ورفع كردم اين را از امّت تو . پس آن حضرت گفت : رَبَّنا وَلا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا « 2 » « اى پروردگار ما ! بار مكن بر ما تكليف گرانى چنانكه بار كردى بر آنها كه پيش از ما بودند » . پس حق تعالى فرمود : برداشتم از امّت تو تكليفهاى دشوارى را كه بر امّتهاى گذشته لازم گردانيده بودم زيرا كه بر امّتهاى گذشته مقرر كرده بودم كه قبول نكنم از ايشان عبادتي را مگر در بقعه‌هاى زمين كه براي ايشان اختيار كرده بودم هرچند دور باشند از أو ، وبتحقيق كه گردانيدم زمين را براي تو وامّت تو پاك‌كننده ونمازگاه ، واين از آن تكليفهاى دشوار بود كه از امّت تو برداشتم ؛ وامّتهاى گذشته قربانيهاى خود را بر گردن مىگرفتند وبسوى بيت المقدّس مىبردند وقرباني هركه را قبول مىكردم آتشى را مىفرستادم كه آن را مىخورد واگر قبول نمىكردم از أو نااميد ومحروم برمىگشت ، وقرباني امّت تو را در شكم فقرا ومساكين قرار داده‌ام ، پس از هركه قبول مىشود ثوابش

--> ( 1 ) . سورهء بقره : 286 . ( 2 ) . سورهء بقره : 286 .